ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ


Η Μαρίνα Βαμβακά γεννήθηκε στη Λάρισα. Σε μικρή ηλικία ταξίδεψε και εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της για μικρό χρονικό διάστημα στην Κωνσταντινούπολη, την ιδιαίτερη πατρίδα των γονιών της. Η αλλαγή αυτή επέδρασσε έντονα στον τρυφερό παιδικό χαρακτήρα της, που τον γέμισε εντυπώσεις, εικόνες και πεποιθήσεις, τις οποίες και κράτησε μέχρι σήμερα.

Στο γυμνάσιο και στο λύκειο ήταν η μόνιμη επιμελήτρια όλων των τάξεων για το μάθημα των τεχνικών. Τις ελεύθερες ώρες τις περνούσε στο ατελιέ της καθηγήτριάς της. Εκεί πήρε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής και μυήθηκε σε βάθος στην εικαστική τέχνη. Ήταν ώρες γεμάτες πάθος για δημιουργία, ενθουσιασμό και φαντασία.

Από 5 έως 17 χρονών υπηρέτησε στο Σώμα Ελληνίδων Οδηγών. Σε ηλικία 17 χρονών, με τιμητική πρόσκληση του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, παρακολούθησε μαθήματα εθελοντισμού.

Αφού τελείωσε τις γυμνασιακές σπουδές και τo Γαλλικό Ινστιτούτο στη Λάρισα, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Διορίστηκε κατόπιν εξετάσεων στον Οργανισμό Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος, όπου εργάστηκε για δεκαπέντε χρόνια. Συγχρόνως συνέχισε τις σπουδές της στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών στην μετάφραση και την φιλολογία. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη Σορβόννη ιστορία της Τέχνης.

Είναι παντρεμένη με τον καθηγητή, δόκτορα Κωνσταντίνο Βαμβακά, ωκεανολόγο-θαλάσσιο οικολόγο, τέως ανώτερο υπάλληλο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ακαδημαϊκό Σύμβουλο στο πανεπιστήμιο της Γάνδης, Άρχοντα Πρωτονοτάριο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.

Είναι εγκατεστημένη από το 1983 μονίμως στις Βρυξέλλες. Εκεί συμπλήρωσε τις σπουδές της στη ζωγραφική και στην ιστορία της τέχνης, στην Académie de dessin et des Arts décoratifs de Watermael-Boisfort. Τελείωσε την Ακαδημία με μεγάλη διάκριση και αφοσιώθηκε στη ζωγραφική πραγματοποιώντας εκθέσεις στην Ευρώπη και παίρνοντας μέρος σε διεθνείς biennale.

Η μοντέρνα τέχνη, το ρεύμα της εποχής, που κατακτούσε ολοταχώς τις galeries και τα σαλόνια της γαλλικής πρωτεύουσας, με κάθε είδους επινοήσεις, απεικονίσεις και collages, την άγγιζαν. Συναρπαζόταν από την εξέλιξη και τον ανταγωνισμό των διάσημων της σύγχρονης τέχνης. Στη δεκαετία '65 -'75, κατά την οποία η τέχνη ήταν συνώνυμη της ζωής των hippies, που ανέτρεπε και καθαιρούσε το κατεστημένο, κρατήθηκε μακριά, χωρίς όμως να πάψει να ενδιαφέρεται για τις διάφορες τεχνικές και τα πρωτότυπα υλικά τα οποία χρησιμοποιούνταν.

Παραμένει μέχρι σήμερα λάτρης της σύνθεσης του σχεδίου και της οπτικής δυναμικής των χρωμάτων.
Πιστεύει, ότι μέσω της τέχνης ο χρόνος απολογείται και με μαθηματική ακρίβεια περνάει στην τέταρτη διάσταση.Παράλληλα με την ζωγραφική ασχολείται και με την γλυπτική δημιουργώντας έργα από μπρούντζο, μάρμαρο, plexi glass και ακρυλική ύλη. Πήρε μαθήματα γλυπτικής κοντά στον διάσημο φλαμανδό γλύπτη Alexandre Ketele και συνέχισε τις σπουδές της στην γλυπτική στην RHOK Academie Beeldende Kunsten.

Το 1997 κέρδισε στη Ρώμη τιμητική διάκριση και το «Premio speciale», στην 2η Biennale d' Arte internazionale di Roma. Τον ίδιο χρόνο κέρδισε βραβείο στον διαγωνισμό Regionale del Arte «Natale a Roma».

Το 1998 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή προεδρία του Ηνωμένου Βασιλείου U.K. (Greece in Britain). Το καλοκαίρι του ίδιου έτους έλαβε τιμητική διάκριση και μετάλλιο από το Νομάρχη Αρκαδίας στο Ηρώδειο. Το 1998 φιλοτέχνησε το εξώφυλλο του προγράμματος του «Winter's Gala» του Καθεδρικού Ναού της ορθοδόξου εκκλησίας Ευαγγελισμός, του Chicago.

Το 1999 έλαβε το βραβείο «Primaverα» της Regione di Lazio στο Ρalazzo dei Principi Pignatelli στη Sala del Trono di Papa Innocenzo X, όπου τιμήθηκε με πλακέτα και κύπελλο από τη R.A.I. (Ιταλική Ραδιοτηλεόραση), και έλαβε τον τίτλο της μεγαλύτερης ζωγράφου της Ευρώπης για την προσφορά της στην ειρήνη μέσω της ζωγραφικής, με την τελευταία ενότητα των έργων της «Deseo Pax» 1999-2000.

Επίσης το 2000 έλαβε μέρος και διακρίθηκε και πάλι στον 12ο διαγωνισμό «Primavera» και βραβεύθηκε εκτός συναγωνισμού στην Sala Paolina του Castel Sant'Angelo στη Ρώμη.

Το 2004 η HAMA (Hellenic Academy of Modern Art ) με την υποστήριξη της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς την συμπεριέλαβε στους 30 διακεκριμένους Έλληνες Δημιουργούς Σύγχρονης Τέχνης.

Τον Ιανουάριο 2008, πήρε μέρος στην 7η Biennale d'Arte Internazionale di Roma που πραγματοποιήθηκε στη Sale del Bramante, Piazza del Popolo, ύστερα από τιμητική πρόσκληση ως ζωγράφου διεθνούς φήμης, «artista di Chiara Fama» και βραβεύθηκε.

Τον Ιανουάριο του 2010 πήρε μέρος στην 8η Biennale d'Arte Internazionale di Roma, για δεύτερη φορά ως «Artista di chiara fama».Έχει παρουσιάσει τη δουλειά της σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις σε γκαλερί, ιδρύματα, δημόσια κτήρια, στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και σε μουσεία.

Ασχολήθηκε με την δημοσιογραφία, έγραψε άρθρα στην «Κυριακάτικη Καθημερινή» και από το 2015 αρθρογραφεί στο μηνιαίο περιοδικό «Wolu MAG 1150» του Δήμου Woluwe-Saint-Pierre.

Ασχολήθηκε με την ποίηση και την συγγραφή βιβλίων. Το 2007 εκδόθηκε το ιστορικό της μυθιστόρημα με τίτλο «ΣΕΚΕΡΙΜ» (εκδόσεις Λιβάνη), το οποίο αναδείχθηκε σ’ ένα από τα best sellers της χρονιάς και την καθιέρωσε σαν επώνυμη Ελληνίδα συγγραφέα. Το βιβλίο μεταφράστηκε στα τουρκικά από τον εκδοτικό οίκο DESTEK.

Από το 2000 μπήκε στην πολιτική οικογένεια του Βελγίου. Στις δημοτικές εκλογές του 2000 συμπεριλήφθηκε στο ψηφοδέλτιο του Δημάρχου του Woluwe-Saint-Pierre, (Βρυξέλλες) Jacques Vandenhaute ως υποψήφια, εκπρόσωπος των ευρωπαίων κατοίκων του Δήμου. Ανέλαβε τα καθήκοντα της προέδρου της «Commission des Relations Εuropéennes» του Δήμου.

Στις δημοτικές εκλογές του 2006 εξελέγη Δημοτική Σύμβουλος στον Δήμο του Woluwe-Saint-Pierre. Είναι η πρώτη μη Βελγίδα Δημοτική Σύμβουλος στην ιστορία του Δήμου και εισχώρησε με δυναμική παρουσία στο πολιτιστικό τομέα του Δήμου.

Πραγματοποίησε με μεγάλη επιτυχία πολιτιστικές εκδηλώσεις με ελληνικό χρώμα. Υπήρξε Πρόεδρος και αντιπρόεδρος της Commission des Relations Εuropéennes του Δήμου καθώς επίσης αντιπρόεδρος του Centre Communautaire Crousse, μέλος των Διοικητικών Συμβουλίων των a.s.b.l Centre culturel et de Congrés, Art et Culture και Centre Communautaire du Chant d' Oiseau.

Στις Δημοτικές εκλογές του 2012 εκλέγεται για δεύτερη φορά, Δημοτική Σύμβουλος στο Δήμο του Woluwe-Saint-Pierre.

Το 2015 εγκαταλείπει το κόμμα του MR για να ενταχθεί στην ομάδα των «Libéraux et Indépendants».

Το 2017, αναλαμβάνει καθήκοντα Διευθύνουσας Συμβούλου του πολιτιστικού κέντρου του Δήμου W:Halll.

Στις δημοτικές εκλογές της 14ης Οκτωβρίου 2018 είναι υποψήφια δημοτική σύμβουλος στην λίστα του δημάρχου Benoît Cerexhe στο Δήμο του Woluwe-Saint-Pierre.

Το 2017 εκδίδεται το δεύτερο βιβλίο με τίτλο «Εγώ η Ελισάβετ, πως μπορώ να ξεχάσω» από τις εκδόσεις Λιβάνη, το οποίο πολύ γρήγορα γίνεται best seller και μαζί με το «ΣΕΚΕΡΙΜ» τα αγαπημένα βιβλία των αναγνωστών μέχρι σήμερα.

Το Νοέμβριο του 2017 γίνεται η πρώτη παρουσίαση του βιβλίου «Εγώ, η Ελισάβετ πως μπορώ να ξεχάσω» στην Αθήνα, στο Ίδρυμα Θεοχαράκη. Προσκεκλημένη από τα κανάλια της ελληνικής τηλεόρασης πραγματοποιεί ωριαίες εκπομπές και δίνει τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές συνεντεύξεις σε όλη την Ελλάδα.

Τον Ιούνιο του 2018 παρουσιάζει το βιβλίο της «Εγώ, η Ελισάβετ» στη Ρόδο. Τον ίδιο μήνα το παρουσιάζει στη γενέτειρά της, τη Λάρισα, όπου της απονέμεται τιμητική διάκριση από το Συνδέσμου Γραμμάτων και Τεχνών Θεσσαλίας στην οποία αναγράφεται: « Σε ένδειξη τιμής και αναγνώρισης της συγγραφικής της αξίας της καλλιτεχνικής της οντότητας και της προσφοράς της στον πολιτισμό».

Τον Δεκέμβριο του 2017 γίνεται η πρώτη πρόεδρος του τμήματος Βρυξελλών των «Θυγατέρων της Πηνελόπης» γυναικείου τμήματος των AHEPA.

Είναι μέλος της Επιτροπής Παιδείας, Πολιτισμού και Νεολαίας του Δικτύου Ελλήνων Αιρετών Αυτοδιοίκησης της Ευρώπης «Ανατολική»(ΣΑΕ).

Παράλληλα με την καλλιτεχνική και την πολιτική της δράση αναπτύσσει και μια έντονη φιλανθρωπική και πολιτιστική δραστηριότητα.

Από το 1983 είναι μέλος της «Association Femmes d'Europe». Διετέλεσε αντιπρόεδρος του 3μελούς διοικητικού συμβουλίου του ελληνικού τμήματος (1984-1986).

Είναι ιδρυτικό μέλος του πολιτιστικού συλλόγου «Λύκειο των Ελληνίδων» Βρυξελλών.

Υπήρξε σύμβουλος επί πολιτιστικών θεμάτων του Νομάρχη Αρκαδίας (1997) και μέλος της επιτροπής για την προβολή και την προώθηση του «Αρκαδικού ιδεώδους».

Είναι μέλος του φιλανθρωπικού συλλόγου Φίλων Παιδιών με Καρκίνο «Ελπίδα», μέλος και υποστηρίκτρια της οικολογικής οργάνωσης «WWF». Είναι μέλος του πολιτιστικού Συλλόγου «ΚΥΚΛΟΣ» (Ελληνικός Κύκλος Συγχρόνων Μελετών) και άλλων διαφόρων πολιτιστικών οργανώσεων στο Βέλγιο και στην Ελλάδα.

Το καλλιτεχνικό της ενδιαφέρον περιλαμβάνει επίσης τη διακόσμηση χώρου, την «Art de la table», τις επισκέψεις σε μουσεία, τις καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, την όπερα, το θέατρο. Αγαπά τη μελέτη του καλού φιλολογικού και ιστορικού βιβλίου. Ταξίδεψε σε πολλές χώρες και έκανε τρεις φορές το γύρο του κόσμου με τον σύζυγό της αποκομίζοντας εμπειρίες από τις ηπείρους, τις χώρες, τους λαούς, τα μουσεία και τους πολιτισμούς που επισκέφτηκαν. Ενδιαφέρεται για την μελέτη των διαφόρων πολιτισμών και τις επιρροές που ασκούν στους γηγενείς και τους επισκέπτες.

Μιλάει ελληνικά (μητρική γλώσσα), γαλλικά, αρκετά καλά ιταλικά, και συνεννοείται αγγλικά στα ισπανικά.